Airbnb w Dubaju legalnie: licencja DET (dawniej DTCM) i najem krótkoterminowy w praktyce

Opublikowano: 22 lipca 2026. Ostatnia aktualizacja: 22 lipca 2026. Cennik permitu DET, stawki Tourism Dirham, próg VAT i polskie stawki ryczałtu są aktualne na dzień publikacji. Opłaty urzędowe w Dubaju bywają korygowane, więc przed złożeniem wniosku zawsze weryfikuję je na portalu DET, a polskie rozliczenie z aktualną interpretacją Krajowej Informacji Skarbowej.

1. Czy Airbnb w Dubaju jest legalne - ramy systemu holiday homes

Tak, najem krótkoterminowy (short-term rental) jest w Dubaju w pełni legalny, ale wyłącznie wtedy, gdy masz na niego licencję. To jedna z pierwszych rzeczy, które prostuję u klientów: Dubaj nie jest szarą strefą, w której wrzucasz mieszkanie na Airbnb i liczysz, że nikt nie zauważy. Wręcz przeciwnie, to jeden z najbardziej uregulowanych rynków najmu wakacyjnego na świecie, z osobnym urzędem, osobnym permitem i osobnym systemem opłat turystycznych.

Urząd, który tym zarządza, to DET, czyli Department of Economy and Tourism. Do 2022 roku nazywał się DTCM (Department of Tourism and Commerce Marketing) i wielu inwestorów oraz starszych poradników wciąż używa tego skrótu. To ten sam urząd, ta sama funkcja. W dalszej części tekstu piszę już wyłącznie DET, ale jeśli spotkasz się z określeniem "licencja DTCM", chodzi dokładnie o to samo pozwolenie.

Operatorem legalnego najmu krótkoterminowego może być kilka podmiotów. Po pierwsze właściciel lokalu, który rejestruje się w DET na własne nazwisko. Po drugie najemca długoterminowy, który chce podnajmować krótkoterminowo, ale tylko za pisemną zgodą właściciela (NOC). Po trzecie licencjonowana firma operatorska, która przejmuje cały lokal w zarządzanie. Nie ma tu miejsca na improwizację: każda z tych ścieżek wymaga permitu DET na konkretną jednostkę, a numer permitu musi się znaleźć w ogłoszeniu.

Dlaczego Dubaj jest przyjazny najmowi krótkoterminowemu, skoro coraz więcej europejskich miast go ogranicza? Bo turystyka to filar tutejszej gospodarki, a holiday homes są jej celowym, planowanym elementem. Tam, gdzie Barcelona, Amsterdam czy Lizbona wprowadzają limity dni i moratoria na nowe licencje, Dubaj buduje ramy, które mają ten rynek powiększać w sposób kontrolowany. Dla polskiego inwestora oznacza to jedno: reguły są jasne, ale trzeba ich przestrzegać co do litery.

2. Licencja krok po kroku

Proces legalizacji jednostki pod najem krótkoterminowy przechodziłam z klientami wielokrotnie i wygląda on podobnie niezależnie od dzielnicy. Rozkładam go na etapy.

Krok 1: rejestracja operatora w systemie DET. Zakładasz konto operatora najmu wakacyjnego na portalu DET. Od 2024 roku właściciel może to zrobić samodzielnie, jako osoba fizyczna, bez zakładania firmy i licencji na działalność. To istotna zmiana: wcześniej dominowały firmy operatorskie, dziś prywatny właściciel jednego czy dwóch mieszkań może działać legalnie na własne nazwisko.

Krok 2: permit na konkretną jednostkę. Rejestracja operatora to nie to samo co pozwolenie na lokal. Każde mieszkanie potrzebuje własnego permitu holiday home przypisanego do adresu. Jeśli masz trzy apartamenty, masz trzy permity. Permit dotyczy zawsze całego lokalu wynajmowanego jednej grupie gości: w tym systemie nie wolno wynajmować pojedynczych pokoi obcym sobie osobom. Jedna rezerwacja może trwać od jednej nocy do maksymalnie 90 dni.

Krok 3: dokumenty. Standardowy komplet to akt własności (Title Deed), kopia paszportu i Emirates ID operatora, aktualny rachunek DEWA (prąd i woda) dla lokalu oraz zdjęcia wnętrza. Jeśli operatorem jest najemca, a nie właściciel, dochodzi zarejestrowana umowa najmu długoterminowego (Ejari) oraz pisemna zgoda właściciela na podnajem krótkoterminowy (NOC). Tu robię ważne rozróżnienie, bo klienci je mylą: Ejari to rejestr umów najmu długoterminowego, a permit holiday home to zupełnie osobny dokument dla najmu krótkoterminowego. Posiadanie Ejari nie zastępuje permitu i odwrotnie.

Krok 4: inspekcja i standard wyposażenia. DET określa minimalny standard: pełne umeblowanie, działające AGD, pościel, ręczniki, wyposażenie kuchni, sprawna klimatyzacja, czujniki i podstawowe bezpieczeństwo. Inspektor może pojawić się bez zapowiedzi. Lokal, który nie spełnia standardu, nie dostanie klasyfikacji.

Krok 5: numer permitu w każdym ogłoszeniu. Airbnb, Booking.com i pozostałe platformy wymagają w Dubaju numeru permitu i weryfikują go z DET. Ogłoszenie bez numeru jest usuwane, a operator naraża się na karę.

Jest jeszcze limit skali, o który klienci pytają najczęściej. Jako osoba fizyczna, bez licencji firmowej, możesz prowadzić do 8 jednostek pod jednym kontem operatora. Powyżej tej liczby DET wymaga pełnej licencji działalności i rejestracji jako profesjonalny operator holiday homes. Dla większości polskich inwestorów, którzy mają jedno, dwa albo trzy mieszkania, próg 8 jednostek jest czysto teoretyczny, ale warto go znać, jeśli planujesz budować portfel.

3. Koszty legalizacji i opłaty bieżące

Przejdźmy do liczb, bo to je klienci chcą zobaczyć najpierw. Rozdzielam dwie kategorie: opłaty za sam permit, które płacisz Ty jako operator, oraz Tourism Dirham, który pobierasz od gościa i przekazujesz do urzędu.

Kilka słów o głównych pozycjach. Wbrew obiegowej opinii permit holiday home nie jest jedną ryczałtową kwotą za cały lokal. Struktura opłat DET jest dwuczłonowa. Po pierwsze jednorazowa rejestracja operatora, ok. AED 1 520 (to ok. 1 565 PLN przy kursie 1 AED = ok. 1,03 PLN z lipca 2026), płacona raz przy zakładaniu konta. Po drugie roczny permit naliczany według liczby sypialni: ok. AED 370 za studio lub kawalerkę z jedną sypialnią, rosnąco do ok. AED 1 270 rocznie dla większych lokali, z inspekcją ok. AED 320. W praktyce start dla typowego mieszkania z jedną czy dwiema sypialniami zamyka się w pierwszym roku w okolicach AED 1 900-2 800 łącznie z rejestracją i inspekcją, a w kolejnych latach płacisz już tylko sam permit rzędu AED 370-1 270. Zwracam przy tym uwagę, że cennik DET bywa aktualizowany i naliczany według klasyfikacji lokalu, więc dokładną należność dla Twojego mieszkania zawsze potwierdzam na portalu DET przed złożeniem wniosku.

Tourism Dirham to opłata turystyczna, którą naliczasz za każdą sypialnię za każdą noc pobytu: AED 10 dla kategorii standard i AED 15 dla kategorii deluxe. Naliczasz ją za pierwsze 30 kolejnych nocy pobytu. Nie płacisz jej z własnej kieszeni: pobierasz ją od gościa i przekazujesz do DET do 15. dnia kolejnego miesiąca. To dlatego nie wolno pisać ryczałtowo "15 AED za noc": stawka zależy od kategorii lokalu i liczby sypialni. Dla apartamentu z dwiema sypialniami w kategorii deluxe będzie to AED 30 za noc, nie 15.

Osobna, często pomijana pozycja to media. W najmie krótkoterminowym prąd, woda i chłodzenie są po stronie właściciela, bo są wliczone w cenę pobytu gościa. To realny koszt, zwłaszcza latem, gdy klimatyzacja chodzi bez przerwy. Pełny rozkład kosztów utrzymania apartamentu, w tym opłaty eksploatacyjnej (12-35 AED za stopę kwadratową rocznie) i chłodzenia, rozpisałam w osobnym artykule o prawdziwych kosztach posiadania apartamentu w Dubaju.

4. Gdzie wolno, a gdzie nie - budynki i zgody

Licencja DET to warunek konieczny, ale nie wystarczający. Drugą bramkę stawia sam budynek. W Dubaju wiele wspólnot mieszkaniowych i zarządów budynków (HOA, Home Owners Association) przyjmuje wewnętrzne regulaminy, które ograniczają albo całkowicie zakazują najmu krótkoterminowego na swoim terenie. Powód jest prosty: część mieszkańców na stałe nie chce mieszkać obok mieszkania, przez które co trzy dni przewijają się nowi turyści z walizkami o drugiej w nocy.

Dlatego kolejność jest taka, a nie odwrotna: najpierw sprawdzasz regulamin budynku, dopiero potem liczysz przychody. To błąd, który widzę u inwestorów najczęściej. Ktoś kupuje mieszkanie z myślą o Airbnb, robi kalkulację na 12 procent brutto, a potem okazuje się, że zarząd budynku zakazuje najmu krótkoterminowego i zostaje mu wyłącznie najem długoterminowy o połowę mniej dochodowy. Ten warunek weryfikuję przed zakupem, nie po.

Jeśli działasz jako najemca, a nie właściciel, potrzebujesz dodatkowo pisemnej zgody właściciela na podnajem krótkoterminowy. Sama umowa najmu długoterminowego nie daje Ci prawa do wystawienia lokalu na Airbnb.

Gdzie rynek najmu krótkoterminowego jest największy i najbardziej dojrzały? Przede wszystkim w dzielnicach turystycznych i biznesowych z dużym ruchem: Dubai Marina, JBR, Downtown Dubai i Business Bay. To lokalizacje z wysokim popytem gości, dobrą rozpoznawalnością i infrastrukturą, ale też z największą konkurencją i rosnącą podażą lokali na wynajem. O tym, co ta rosnąca podaż oznacza dla stawek, piszę w sekcji o ryzykach.

5. Ile naprawdę zarabia Airbnb w Dubaju

Teraz najważniejsze pytanie, ale też to, przy którym najłatwiej wpaść w pułapkę marketingu. Podam liczby rynkowe i od razu je opatrzę kwalifikatorem, bo bez niego są mylące.

Według danych AirROI za okres luty 2025 - styczeń 2026, dla lokali regularnie wynajmowanych krótkoterminowo, mediana przychodu wynosi ok. AED 172 000 rocznie (to ok. 177 tys. PLN), przy medianie obłożenia 73 procent i średniej stawce dobowej ok. AED 638 (ok. 657 PLN za noc). Powtórzę kwalifikator, bo jest kluczowy: to mediana lokali, które są aktywnie i regularnie wynajmowane, prowadzone przez operatorów, którzy wiedzą, co robią. To nie jest średnia dla przypadkowego mieszkania wystawionego raz na Airbnb bez zdjęć i bez zarządzania cenami.

Do tego dochodzi ostra sezonowość. Sezon pełny w Dubaju to październik-kwiecień: przyjemna pogoda, targi, konferencje, turystyka, wysokie obłożenie i wysokie stawki dobowe. Lato, od czerwca do września, to okres martwy: temperatury dochodzą do 45 stopni, ruch turystyczny wyraźnie spada, a dobrzy operatorzy ratują przychód kontraktami korporacyjnymi na dłuższy pobyt. Roczna mediana uśrednia oba te okresy, ale Twój przepływ gotówki będzie w praktyce falował.

Świadomie nie przeliczam tu rentowności netto od nowa i nie obiecuję "8 procent netto z Airbnb", bo takiej liczby uczciwie postawić się nie da bez konkretnego lokalu, budynku i operatora. Pełne porównanie opłacalności najmu krótkoterminowego i długoterminowego, z rozbiciem na koszty i widełkami netto (dla wyższej półki w okolicach 5,5-8 procent netto przy bardzo dobrym operatorze), rozpisałam liczbowo w artykule o rentowności wynajmu w Dubaju. Tło porównawcze jest takie: typowy apartament na najem długoterminowy daje 5-7 procent brutto i realnie ok. 3,5-4,5 procent netto w Marinie po wszystkich kosztach i polskim podatku. Najem krótkoterminowy potrafi dać więcej, ale kosztem znacznie wyższych opłat operacyjnych i znacznie większego zaangażowania.

6. Operacje: samodzielnie z Polski czy operator

Najem krótkoterminowy to nie inwestycja pasywna, to mała firma usługowa. Check-in gościa o dowolnej porze, sprzątanie po każdym pobycie, pranie, uzupełnianie zapasów, zarządzanie cenami dzień po dniu, odpowiadanie na wiadomości, rozwiązywanie problemów z klimatyzacją czy wodą. Prowadzenie tego samodzielnie z Polski, z różnicą stref czasowych, jest teoretycznie możliwe, ale w praktyce większość moich klientów oddaje operacje wyspecjalizowanej firmie.

Policzmy, co pochłania przychód brutto, bo to jest sedno całej kalkulacji.

Zwróć uwagę, że prowizja platformy i prowizja operatora to dwie różne rzeczy. Airbnb czy Booking pobierają swoje za dostęp do gościa, a firma operatorska swoje za faktyczną obsługę lokalu. Dobra firma operatorska bierze 15-25 procent przychodu brutto i w zamian robi wszystko: rejestrację w DET, ogłoszenia, dynamiczne ceny, komunikację z gościem, ekipę sprzątającą i rozliczenia. Jak wybrać operatora, na co patrzeć w umowie i jak obsługiwać to zdalnie z Polski, opisałam w artykule o zarządzaniu nieruchomością w Dubaju zdalnie.

Jest też model hybrydowy: operator obsługuje część operacyjną (sprzątanie, check-in, zgodność), a Ty zachowujesz kontrolę nad kalendarzem i cenami. Ma sens dla osoby, która chce się angażować, ale nie mieszka w Dubaju. Dla kogoś, kto traktuje mieszkanie czysto inwestycyjnie i nie chce myśleć o nim na co dzień, pełne zarządzanie jest jedyną rozsądną opcją, nawet za cenę 20-25 procent przychodu.

7. VAT w ZEA i rejestracja w FTA

To obszar, który polscy inwestorzy pomijają najczęściej, bo w głowie mają hasło "0 procent podatku w Dubaju". W przypadku najmu krótkoterminowego to hasło jest fałszywe od pierwszej rezerwacji, i to na dwóch poziomach: lokalnym VAT i polskim podatku dochodowym (o polskim piszę w kolejnej sekcji).

W Zjednoczonych Emiratach Arabskich najem krótkoterminowy jest traktowany jako usługa zakwaterowania objęta 5 procentowym VAT. To go odróżnia od najmu długoterminowego mieszkalnego, który jest z VAT zwolniony. Innymi słowy: wynajmujesz to samo mieszkanie na rok, VAT nie dotyczy, wynajmujesz je na doby jako holiday home, wpadasz w reżim VAT jak hotel.

Kluczowy jest próg rejestracji, którym zarządza Federal Tax Authority (FTA). Obowiązkowa rejestracja VAT pojawia się, gdy Twój opodatkowany obrót przekroczy AED 375 000 w ciągu 12 miesięcy(dobrowolna rejestracja jest możliwa już od AED 187 500). Przy medianie przychodu ok. AED 172 000 z jednego dobrze wynajmowanego lokalu jesteś poniżej progu obowiązkowego. Ale jeśli masz dwa albo trzy takie mieszkania, albo jeden lokal z wyższej półki, obrót łatwo przekracza AED 375 000 i rejestracja VAT wraz z obowiązkami fakturowymi i raportowaniem staje się obowiązkowa. Ten próg liczysz od całego swojego opodatkowanego obrotu, nie od pojedynczego mieszkania.

Praktyczna konsekwencja: przy budowaniu portfela holiday homes VAT przestaje być abstrakcją. Warto go zaplanować z księgowym w ZEA zawczasu, a nie dowiadywać się o obowiązku rejestracji po fakcie.

8. Polskie podatki od najmu krótkoterminowego

Teraz część, której żaden polski inwestor pominąć nie powinien. Jako polski rezydent podatkowy rozliczasz dochody z najmu w Dubaju w Polsce, niezależnie od tego, gdzie wpływa czynsz i że w ZEA nie ma podatku dochodowego od osób fizycznych. Umowa między Polską a ZEA nie zwalnia tych dochodów z opodatkowania w Polsce.

Najem prywatny rozliczasz wyłącznie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (PIT-28): 8,5 procent do 100 000 zł przychodu rocznie i 12,5 procent od nadwyżki. Ryczałt liczysz od przychodu brutto, bez odliczania kosztów. Ponieważ w ZEA nie zapłacisz od tego najmu żadnego podatku dochodowego, w metodzie proporcjonalnego odliczenia odliczasz od polskiego podatku zero. Te same stawki i mechanizm opisałam szczegółowo w artykule o polskich podatkach od mieszkania w Dubaju.

I tu dochodzimy do subtelności, która dotyczy właśnie najmu krótkoterminowego i której nie ma przy zwykłym wynajmie na rok. Polski fiskus rozróżnia najem prywatny od działalności gospodarczej. Interpretacje Krajowej Informacji Skarbowej z 2025 roku (między innymi z 14 kwietnia i 13 czerwca 2025) potwierdzają, że najem krótkoterminowy może być rozliczany jako najem prywatny ryczałtem 8,5 procent, jeśli nie ma cech działalności gospodarczej: gdy wynajmujesz jeden lokal, robisz to okazjonalnie i nie świadczysz usług typowo hotelowych (recepcja, wyżywienie, stała obsługa gości).

Ale ta sama linia interpretacyjna wskazuje granicę. Jeśli najem jest zorganizowany, systematyczny, profesjonalny i przypomina prowadzenie hotelu, fiskus może uznać go za działalność gospodarczą, a wtedy zasady rozliczenia są inne (i zwykle mniej korzystne). Zorganizowany najem krótkoterminowy kilku mieszkań, z firmą operatorską, dynamicznymi cenami i pełną obsługą gości, jest bliżej tej granicy niż najem jednego mieszkania raz na jakiś czas. Jako honest advisor mówię wprost: to jest obszar, w którym linia nie jest idealnie ostra, dużo zależy od skali i szczegółów, dlatego przy zorganizowanym najmie krótkoterminowym zawsze zalecam indywidualną interpretację podatkową i rozmowę z doradcą przed pierwszą rezerwacją. Lepiej ustalić formę rozliczenia zawczasu, niż tłumaczyć się z niej po latach.

Na koniec oczywistość, o której i tak trzeba przypomnieć: VAT zapłacony w ZEA nie zastępuje polskiego rozliczenia. To dwa różne podatki w dwóch różnych systemach. Jeden nie zwalnia z drugiego.

9. Ryzyka i kiedy najem krótkoterminowy to zły pomysł

Tę sekcję piszę najstaranniej, bo to ona odróżnia uczciwe doradztwo od broszury sprzedażowej. Najem krótkoterminowy w Dubaju potrafi być bardzo dochodowy, ale ma pięć konkretnych słabych punktów, o których inne polskie agencje milczą.

Ryzyko 1: regulacyjne. Zasady DET i regulaminy budynków mogą się zmienić. Urząd może podnieść opłaty albo zaostrzyć wymogi, a wspólnota mieszkaniowa może z roku na rok przyjąć uchwałę zakazującą najmu krótkoterminowego w Twoim budynku. Kupując mieszkanie wyłącznie pod Airbnb, bierzesz na siebie ryzyko, że reguły gry się zmienią w połowie meczu.

Ryzyko 2: mediana to nie gwarancja. Przychód AED 172 000 i obłożenie 73 procent to statystyka rynku dla lokali dobrze prowadzonych, a nie obietnica dla Twojego konkretnego mieszkania. Lokale z dolnego kwartyla zarabiają wyraźnie mniej: słaba lokalizacja, przeciętne zdjęcia, brak zarządzania cenami czy zła obsługa gości potrafią ściąć przychód o połowę. Planując zakup, licz konserwatywnie, a nie od mediany.

Ryzyko 3: rosnąca podaż. W Marinie, JBR i Downtown liczba lokali na najem krótkoterminowy rośnie szybko. Więcej mieszkań konkurujących o tego samego gościa oznacza presję na stawki dobowe i na obłożenie. To, co dziś daje AED 638 za noc, za dwa lata może dawać mniej, jeśli podaż w Twoim budynku i okolicy wyraźnie wzrośnie.

Ryzyko 4: koszty operacyjne zjadają dużo. Po zsumowaniu prowizji operatora, sprzątania, mediów, Tourism Dirham, VAT i prowizji platform koszty operacyjne pochłaniają realnie 35-50 procent przychodu brutto. Rentowność brutto rzędu 12 procent, którą pokazuje broszura, po tych kosztach i po polskim podatku wygląda zupełnie inaczej. Dlatego nie liczę Airbnb na brutto: liczę na tym, co realnie zostaje w kieszeni.

Ryzyko 5: polska reklasyfikacja na działalność. Zorganizowany, wielolokalowy najem krótkoterminowy niesie ryzyko uznania przez polski fiskus za działalność gospodarczą, z innymi zasadami rozliczenia niż wygodny ryczałt 8,5 procent. To ryzyko rośnie wraz ze skalą.

Dla kogo najem krótkoterminowy w Dubaju NIE jest dobrym pomysłem? Dla inwestora, który chce dochodu w pełni pasywnego i nie zamierza nikomu płacić 20-25 procent za zarządzanie. Dla kogoś, kto kupuje w budynku, w którym wspólnota ogranicza Airbnb. Dla osoby liczącej wyłącznie na brutto z broszury, bez korekty o koszty i podatki. I dla kogoś, kto nie chce prowadzić przy okazji małej firmy usługowej. Takim klientom uczciwie rekomenduję najem długoterminowy, który rozkładam w osobnym poradniku o wynajmie długoterminowym w Dubaju.

10. Podsumowanie

Airbnb w Dubaju jest legalne, ale wyłącznie z permitem DET (dawniej DTCM) na konkretną jednostkę, z numerem permitu w każdym ogłoszeniu. Roczny permit dla lokalu to ok. AED 370 za sypialnię (do ok. AED 1 270 dla większych mieszkań), do tego jednorazowa rejestracja operatora ok. AED 1 520 i inspekcja ok. AED 320 przy pierwszym wniosku, oraz Tourism Dirham w wysokości AED 10 (standard) lub AED 15 (deluxe) za sypialnię za noc, pobierany od gościa. Osoba fizyczna może prowadzić do 8 jednostek bez licencji firmowej, ale zawsze musi sprawdzić, czy dany budynek w ogóle dopuszcza najem krótkoterminowy.

Po stronie przychodów mediana rynkowa to ok. AED 172 000 rocznie przy 73 procentach obłożenia i AED 638 za dobę, ale wyłącznie dla lokali regularnie i dobrze wynajmowanych, z ostrą sezonowością październik-kwiecień. Po stronie kosztów licz się z tym, że operator, media, opłaty i platformy pochłoną 35-50 procent przychodu brutto. Do tego dochodzi 5 procent VAT po przekroczeniu progu AED 375 000 obrotu oraz polski ryczałt 8,5 i 12,5 procent, z realnym ryzykiem uznania zorganizowanego najmu za działalność gospodarczą.

Moja rekomendacja jest prosta: najem krótkoterminowy w Dubaju ma sens dla osoby, która akceptuje, że to mała firma, wybiera dobrego operatora, kupuje w budynku bez ograniczeń i liczy netto, a nie brutto. Jeśli szukasz spokoju i dochodu pasywnego, najem długoterminowy będzie dla Ciebie lepszy. Jeśli masz konkretne mieszkanie albo dzielnicę na oku, chętnie policzę z Tobą oba scenariusze na realnych liczbach, zanim podejmiesz decyzję.

O autorze

Izabela Matyjaszek

Polskojęzyczna doradczyni nieruchomości w Dubaju, partner BHomes

Mieszkam w Dubaju od 2012 roku. Prowadzę polskojęzyczne doradztwo w ramach Betterhomes (BHomes), największej agencji nieruchomości w Dubaju, zatrudniającej około 250 certyfikowanych pośredników. Przez 14 lat obsłużyłam ponad 200 polskich rodzin: kupujących pierwsze mieszkanie pod wynajem, inwestorów off-plan, klientów premium szukających rezydencji, ale także tych, którzy chcieli sprzedać i wycofać się z rynku. Ten ostatni typ rozmów nauczył mnie najwięcej. W mojej pracy łączę znajomość lokalnego rynku z polskim kontekstem podatkowym i prawnym, którego brakuje w większości polskich agencji w Dubaju.

Licencja brokera RERA (BRN 56635)

Doradczyni w Betterhomes - największej agencji nieruchomości w Dubaju

14 lat doświadczenia na rynku Dubaju

200+ obsłużonych polskich rodzin

Wielokrotnie nagradzana za liczbę transakcji (2024-2025)

Współpraca z polskimi kancelariami podatkowymi

Wyróżnienia

Most Transacted Sales Agent · Betterhomes luty 20243. miejsce - najwięcej transakcji (cały rok) · Betterhomes do listopada 2024Most Transacted Sales Broker · Betterhomes Q4 2024Most Transacted Sales Agent · Betterhomes maj 2025

WhatsApp Zadzwoń Email LinkedIn Instagram